دفتر نشر اثار واندیشه های حجت الاسلام سروری

×
اللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجَهِ بنِ الحَسَن صَلَواتُکَ علَیهِ و عَلی آبائِهِ فِی هَذِهِ السَّاعَهِ وَ فِی کُلِّ سَاعَهٍ وَلِیّاً وَ حَافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِیلًا وَ عَیْناًحَتَّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَ تُمَتعَهُ فِیهَا طَوِیلا
جمعه, 24 آذر 1396
کودکان در فضای مجازی نوجوانان در فضای مجازی خانواده و شبکه های اجتماعی میوه های اخلاقی انبیاء زندگی و خدا فصل دل تکانی خصوصیات مرد خوب و اهل زندگی بر باد رفته منهاج المنابر منهاج المنابر منهاج المنابر منهاج المنابر منهاج المنابر پله ای تا خدا اقتصاد مقاومتی تولید اشتغال در دست چاپ در دست چاپ در دست چاپ
آیه های زندگی
پیامبری برای همه عالم
پیامبری برای همه عالم
وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا كَافَّةً لِلنَّاسِ بَشِيرًا وَنَذِيرًا وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ،آیه 28 سبا

و ما تو را برای همه مردم جهان جز مژده رسان و بیم دهنده نفرستادیم،ولی بیشتر مردم
[به این واقعیت] معرفت و آگاهی ندارند.
[ آرشیو کامل ]

کلمه عشق

 

اگر واژه عشق رادرلغت نامه بررسی کرده متوجه خواهیم شد که چرا قرآن کلمه عشق را بکار نبرده بلکه تنهالغت محبت رابه کار برده است ومغالطه ای که کلمه عشق را مترادف محبت قرارمی دهنداز مغالطه های بزرگ فلاسفه وعرفا می باشدوارتباط آن باوحدت وجودویکی بودن خالق ومخلوق درهمین است ورمز اصلی استفاده از این کلمه همین است که چون مبنای فلاسفه وعرفا درعرفان بشری فنای در ذات است با کلمه محبت نمی شود این مبنارا مطرح کرد بلکه باید کلمه ای باشدتا دوچیز در هم فنا شوند.

عشق از عشقه مشتقّ است و آن گیاهى است که آن را به فارسى پیچک گوییم، بر درخت می پیچد چنان که از بیخ تا شاخه‏ هاى آن را فرا می ‏گیرد

 وَ مَنْ عَشِقَ شَیْئاً أَعْشَى بَصَرَهُ وَ أَمْرَضَ قَلْبَهُ فَهُوَ یَنْظُرُ بِعَیْنٍ غَیْرِ صَحِیحَهٍ وَ یَسْمَعُ بِأُذُنٍ غَیْرِ سَمِیعَهٍ قَدْ خَرَقَتِ الشَّهَوَاتُ عَقْلَهُ وَ أَمَاتَتِ الدُّنْیَا قَلْبَهُ وَ وَلِهَتْ عَلَیْهَا نَفْسُهُ فَهُوَ عَبْدٌ لَهَا وَ لِمَنْ فِی یَدَیْهِ شَیْ‏ءٌ مِنْهَا حَیْثُمَا زَالَتْ زَالَ إِلَیْهَا وَ حَیْثُمَا أَقْبَلَتْ أَقْبَلَ عَلَیْهَا لَا یَنْزَجِرُ مِنَ اللَّهِ بِزَاجِرٍ وَ لَا یَتَّعِظُ مِنْهُ بِوَاعِظٍ[۱]

امام على «ع»: کسى که عاشق چیزى شود، چشم خود را کور و قلب خود را بیمار کرده است. عاشق با چشمى نادرست می ‏بیند و با گوشى ناشنوا می شنود، شهوات عقل او را از کار می اندازد، و دنیا قلب او را می ‏کشد، و نفس او خواستار بی ‏چون و چراى آن می ‏شود. عاشق دنیا بنده دنیا مى‏شود، و بنده کسانى که چیزى از دنیا در دست دارند، دنیا به هر طرف رود او نیز به همان طرف می ‏رود، و به هر جا رو کند به آنجا رو می ‏کند، هیچ بازدارنده‏اى خدایى او را از بدى باز نتواند داشت، و از هیچ اندرزگویى اندرز نتواند گرفت.

الکافی عَنْ عَلِیٍّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنْ یُونُسَ عَنْ عَمْرِو بْنِ جُمَیْعٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص أَفْضَلُ النَّاسِ مَنْ عَشِقَ الْعِبَادَهَ فَعَانَقَهَا وَ أَحَبَّهَا بِقَلْبِهِ وَ بَاشَرَهَا بِجَسَدِهِ وَ تَفَرَّغَ لَهَا فَهُوَ لَا یُبَالِی عَلَى مَا أَصْبَحَ مِنَ الدُّنْیَا عَلَى عُسْرٍ أَمْ عَلَى یُسْر[۲]

عمرو بن جمیع گوید: امام صادق علیه السّلام فرمود: رسول خدا صلى اللَّه علیه و آله فرمودند:

بهترین مردم کسى است که عاشق عبادت باشد و آن را دوست داشته باشد و با وى هم آغوش شود، چنان در آن غرق گردد که مشکلات و آسانى دنیا را نفهم

علامه مجلسی:به کار بردن واژه عشق ومشتقات آن برای خداوند جایز نیست

بیان عشق من باب تعب و الاسم العشق و هو الإفراط فی المحبه أی أحبها حبا مفرطا من حیث کونه وسیله إلى القرب الذی هو المطلوب الحقیقی و ربما یتوهم أن العشق مخصوص بمحبه الأمور الباطله فلا یستعمل فی حبه سبحانه و ما یتعلق به و هذا یدل على خلافه و إن کان الأحوط عدم إطلاق الأسماء المشتقه منه على الله تعالى بل الفعل المشتق منه أیضا بناء على التوقیف.[۳]

بیان و توضیح عشق از باب تعب بکسر عین که اسم مصدرش عشق مى‏شود بمعناى افراط در علاقه و محبت است یعنى عبادت را که وسیله و سبب قرب و نزدیکى بحق است و هدف حقیقى و واقعى انسان است شدیدا و در حد کمال و افراط دوست دارد. و چه بسا ممکن است توهم شود که عشق فقط در محور امور باطله و چیزهاى جسمانى و واهى استعمال می ‏شود بنا بر این در مورد محبت بخداى سبحان و آنچه بخدا مربوط است بکار برده و استعمال می ‏شود ولى این حدیث خلاف این مطلب را میرساند و لفظ عشق در مورد محبت بعبادت خدا استعمال شده گر چه احتیاط این است که اسمائى که از واژه عشق گرفته می شود و بلکه افعالى که از این ریشه ریخته می ‏شود در باره ذات مقدس او اطلاق نگردد البته بنا بر اینکه بگوئیم اسماء اللَّه توفیقى است یعنى ما حق نداشته باشیم الفاظ و اسمائى که در قرآن و حدیث در باره خدا اطلاق نشده آن اوصاف و اسماء را در باره آن ذات استعمال نمائیم



[۱] – نهج البلاغه»/ ۳۳۰، عبده ۱/ ۲۲۹

[۲] – الکافی، ج‏۲، ص: ۸۴

[۳] – بحار الأنوار الجامعه لدرر أخبار الأئمه الأطهار، ج‏۶۷، ص: ۲۵۴

 

:: دسته : سخنرانی مکتوب
تاریخ : 17 فروردین 1396 .:. نظرات : 0 .:. بازدید : 378
مطالب مشابه :



توجه : پرکردن فیلدهای ستاره دار الزامی است.
نام:*
ایمیل:*
کد امنیتی: *

کودکان در فضای مجازی نوجوانان در فضای مجازی خانواده و شبکه های اجتماعی میوه های اخلاقی انبیاء زندگی و خدا فصل دل تکانی خصوصیات مرد خوب و اهل زندگی بر باد رفته منهاج المنابر منهاج المنابر منهاج المنابر منهاج المنابر منهاج المنابر پله ای تا خدا اقتصاد مقاومتی تولید اشتغال زندگی با خورشید هشتم الفبای زندگی الفبای زندگی جلد 2 نقش ماهواره در زندگی بصیرت در زندگی اخلاق کریمانه فرهنگ و اقتصاد بی بصیرتانی از تاریخ کربلا هنر سخنوری در اعجاز بیان هنر سخنوری در اعجاز بیان چگونه سخنران خوبی شویم؟ یارانی از تبار عرشیان الفبای زندگی بصیرت در زندگی چاپ اول زندگی به سبک آفتاب خطبه فدکیه ،ذوالفقار فاطمه(س) همدلی و همزبانی دولت و ملت پنجره ای به زندگی اقتصاد مقاومتی ردپای گرگ در دست چاپ
دفترنشر آثار واندیشه های استاد سروری
طراحی و بهینه سازی : ثامن تم